ymir's jogger

Distributed wget - projekt semestralny

Sat, 04 Jul 2009 14:46:47 +0200

Końcówka maja była dość wyczerpująca - zakończenie semestru, a zgodnie z regulaminem elki oznacza zaliczenie wszystkich przedmiotów nieegzaminacyjnych, czyli takich, które zamiast egzaminem, kończą się kolokwium na ostatnim wykładzie :>.

Noce upływały nam (mi oraz Tomkowi, Pawłowi i Łukaszowi) na wesołym kodowaniu w Pythonie oraz spożywaniu napojów energetycznych. Powstał dwget, rozproszony wget. Program jest realizacją zadania drugiego, z nieznacznymi modyfikacjami.

Idea projektu polega na kilku węzłach podrzędych, które ściągają fragmenty pliku, i węźle nadrzędnym, który koordynuje zadania i nawiązuje interakcję z użytkownikiem. Sens takiego sposobu pobierania pliku jest cokolwiek wątpliwy, poprawa szybkości będzie miała miejsce jedynie w dość rzadkim przypadku: węzły podrzędne muszą mieć niezależne łącza do Internetu oraz szybkie łącze wewnętrzne do przesyłania pobranego fragmentu do węzła nadrzędnego.

Był to dla nas pierwszy większy kawałek kodu pisany w Pythonie, więc z pewnością jest bardzo niedoskonały :). W związku z tym, że program korzysta z dość pokaźnej liczby wątków (oddzielny wątek dla każdej komunikacji), architektura jest głównie zdarzeniowa, stąd szerokie wykorzystanie PyDispatchera. Brak doświadczenia w Pythonie zaowocował też niepotrzebną stratą czasu i nerwów na napisanie synchronizowanej kolejki zadań na eventach (robi dokładnie to, co standardowa queue).

Istnieje też interfejs www napisany w Django, ale w obecnej wersji coś się skaszaniło ze ścieżkami w szablonie i nie ma grafik oraz css, może to poprawimy niedługo.

Całość można pobrać z repozytorium na githubie, instrukcja użycia jest na tamtejszym wiki.

Menadżer haseł w Firefoksie - wystarczą dwa kliknięcia, aby poznać Twoje sekrety.

Sat, 25 Apr 2009 02:08:47 +0200

Nie każdy zdaje sobie z tego sprawę, ale w Firefoksie aby poznać treść zapisanych haseł wystarczy klika kliknięć. Wchodzimy do Narzędzia -> Opcje -> Bezpieczeństwo -> Zapamiętane hasła. W tym momencie, od kompromitacji pieczołowicie chronionych haseł dzieli nas jeden button "Wyświetl hasła" i odpowiedź na, jakże poruszające sumienie, pytanie, czy na pewno chcemy wyświetlić hasła.

Nie trzeba bardzo wysilać wyobraźni, aby przypomnieć sobie dziesiątki sytuacji, kiedy na chwilę odchodzimy od laptopa/notebooka lub komputera w pracy/szkole/na uczelni nie blokując w jakikolwiek sposób dostępu. Nieżyczliwa nam osoba może w kilka sekund wyklikać sobie nasze hasło. Nawet, jeśli najważniejsze sekrety nie są zapisane (jak np. hasło do poczty), to przecież często zdarza się, że używamy tych samych haseł dla wielu różnych kont i serwisów, dla jednego z nich wpis w menadżerze może się pojawić...

Możliwe wyjścia z tej sytuacji to m. in.:

Hasło główne (master password)
LastPass

Pierwsze rozwiązanie jest domyślnie wbudowane w przeglądarkę. Wchodzimy do ustawień bezpieczeństwa i zaznaczamy opcję Użyj hasła głównego. Od tej chwili każde dopisanie parametrów logowania do bazy menadżera oraz żądanie pokazania zapisanych haseł będzie wymagało uwierzytelnienia hasłem głównym. Również dla każdej sesji przeglądarki (do jej zamknięcia) trzeba podać hasło, aby menadżer uzupełniał automatycznie formularze.

LastPass oferuje tę samą funkcjonalność wzbogaconą o wiele dodatków. Używa silniejszego szyfrowania niż Firefoks domyślnie oraz przechowuje kopię zaszyfrowanej bazy naszych haseł na centralnym serwerze, co pozwala na synchronizację zapisanych parametrów logowania pomiędzy wieloma używanymi przez nas przeglądarkami, o ile dla każdej jest zainstalowany dodatek LastPass (istnieje także wersja dla IE oraz Safari). LastPass pozwala także na szybkie wylogowanie się (co blokuje dostęp do wszystkiego, co jest związane z bazą haseł), gdy np. odchodzimy od komputera lub udostępniamy na chwilę przeglądarkę osobie postronnej.

Uwaga! LastPass domyślnie zachowuje się jak Firefoks, to znaczy pozwala oglądać hasła zalogowanemu użytkownikowi. Aby wymusić żądanie hasła przed podejrzeniem sekretnych danych należy udać się na stronę domową LastPass (ctrl+alt+h), wybrać Ustawienia konta, w otwartym okienku Bezpieczeństwo i zaznaczyć opcję Prompt for LastPass master password when: View passwords.

LastPass ma o wiele bogatszą funkcjonalność, jak zapisywanie poufnych notatek, autouzupełnianie formularzy rejestracyjnych, hasła jednorazowe, używane aby uwierzytelnić się korzystając z niebezpiecznych maszyn (kafejki etc.), możliwość backupu danych na pendrajwie itp.

LastPass to bardzo przyjemny dodatek, który może być alternatywą dla RoboForm i ułatwić zapanowanie nad poufnymi danymi przechowywanymi przez przeglądarkę.

Reaktywacja

Sat, 11 Apr 2009 03:01:51 +0200

Może to zabrzmi bluźnierczo, ale święta Wielkiej Nocy wydają się dobrym czasem na wskrzeszenie bloga.

Na dobry początek stało się tu ~~światło~~ jaśniej. Dzięki eleganckim dizajnom oferowanym przez joggera nie muszę się silić na oryginalność, tylko mogę załadować Kubricka jednym kliknięciem.

Ponieważ blog umarł z powodu czasochłonności studiów, sposób na jego reaktywację jest bardzo prosty -- pisać o studiach. Od dawna miałem pomysł, żeby opisywać tu zakończone projekty, ku pamięci.

Oczywiście coś do kategorii C'est la vie też wpadnie ;-)

Cream - najsłodszy edytor?

Sat, 27 Oct 2007 21:39:40 +0200

Większość z was pewnie słyszała o vimie. Każdemu choć raz zdażyło się, że złośliwy klasowy linux-guru zablokował wam terminal wchodząc do vi(ma) i z wyszczerzonymi kłami obserwował jak się pocicie, aby zamknąć ten ^#$%!@%# program. Vim to doskonały (obok emacsa) awatar ducha czarnej *nixowej konsoli. Prawdziwe l33t narzędzie.

Tak jak Ubuntu to linux dla ludzi, tak Cream to gVim dla szarych zjadaczy chleba. Ikonki, działające normalne skróty klawiszowe, a pod spodem, cicho chrapiąc, drzemie cała potęga vima z jego :s/ i innymi cudami. Za darmo, na linuxa, winde, fribsdę. Z autouzupełnianiem słów/kodu pod ctrl-spacja. Kilka trybów pracy, które pozwalają płynnie zmieniać zachowanie programu, od normalnego edytora począwszy, do typowego vimowego. To powinno przekonać wszystkich ortodoksów, że nie należy wywalać creama dlatego, że defaultowo esc nie działa tak jak powinien. Jeszcze wczoraj pracowałem na cream default, dziś po lekturze vimtutora przełączyłem się na cream-lite ;o). Kiedy pierwszy raz użyłem :s/ do zamiany treści, wewnętrznie poczułem, jak jakość pisanego przeze mnie kodu magicznie wzrosła :).

A teraz wypadałoby się przyznać, dlaczego tak naprawdę porzuciłem fantastycznego notepada++ na rzecz edytora, na którego naukę musiałem poświęcić ponad półtorej godziny. To dostarczone wraz z creamem color themes utrzymane w ciemnych, niskokontrastowych tonacjach, które nie męczą oczu w czasie wielogodzinnej pracy nocą. A temat Inkpot wygląda prawie jak kolorystyka TextMate'a którego używają goście od Ruby on Rails do nagrywania swoich screencastów :).

Jogger do ymira!

Tue, 27 Feb 2007 19:50:18 +0100

Hej, ymir, to ja, twój jogger! Ja wiem, że rzadko tu cokolwiek pisałeś, a jak już to krótkie i o niczym, ale teraz to już naprawdę przesadzasz! Nic mnie nie obchodzi, że zacząłeś jakieś głupie studia i masz jakąś tam analizę z dr Ewą! Że niby masz jeszcze CAE do zdania i nic nie umiesz?! To się trzeba było uczyć wcześniej, a nie jakimiś Cake'ami i innymi RoRami zabawiać. To wszystko, to nie jest wymówka. Jak się nie ma nic ciekawego do napisania, to się nie prowadzi jogga i już. A tak, jak szastasz tym ymir.jogger.pl na prawo i lewo, to czuj się do czegoś zobowiązany.

No!

Pierwsze miejsce - 718 komci

Fri, 09 Feb 2007 11:03:30 +0100

W YOGGEROWym KoNkOorsie WYgRYwA PiOTr QONiecHNy!

Jako, że w poprzedniej notce lansowałem się zgodnie z punktem 4. (prawa lansowego), teraz nie przepuszczę być może jedynej takiej okazji w życiu i napiszę, co następuje:

riddle mnie skomentował.
znam piko ;^).
jest i AntiPixel.
wystarczy? =]

Tak, wstydzę się za siebie i joggerowców. Trochę :o).

ColorPickr has Many Eyes

Fri, 09 Feb 2007 10:37:20 +0100

Algorytmy przetwarzania grafiki zawsze kojarzyły mi się z mistyczną magią. Może dlatego, że coraz lepiej udają, że algorytmizują to, czego się nie da zalgorytmizować -- żadna maszyna nie jest w stanie niczego zobaczyć na obrazku czy w rzeczywitości, tak jak to widzi człowiek lub pies.

Dlatego takie projekty jak ColorPickr robią na mnie wrażenie, choć zrozumieć zasadę ich działania nie jest trudno.

Okazuje się, że inżynierowie z IBMa też tracą czas na jakieś web2.0 głupoty i czasem zabawiają się Javą.

Many eyes to narzędzie pozwalające na wizualizację danych na tysiąc i jeden sposobów oraz oglądać te, wykonane przez innych (tu się kryje 2.0 i geneza nazwy "wielu oczu", wielu spojrzeń na te same dane), have fun.

TOTA - Grupa Doradcza

Wed, 07 Feb 2007 15:45:41 +0100

Super przyjemne zlecenie :^). Projekt z oswd, slightly modified, wdrożenie, dodanie do katalogów publicznych.

adr.waw.pl

Czy ta zima przebije poprzednią :)?

Thu, 25 Jan 2007 12:24:27 +0100

Zobaczymy :P

Dla porównania fotoski z grudnia 2005.

Plus bonus dla zmarzlaków ;) :

PATRZąc na 8apps

Tue, 23 Jan 2007 01:59:41 +0100

Sukces trzech wrocławskich studentów. Co go łączy z 8apps, pierwszą siecią społeczną dzięki której będzie można pracować, a nie tracić czas?. Właśnie mała liczba developerów. 8apps to efekt pracy dwóch Japończyków z brytyjskim rodowodem.

Oto kolejny odcinek serialu: i ty możesz być jak 37signals, naprawdę imponujący:

Tych pięciu panów sprawiło, że zaczynam coraz bardziej wierzyć w swój startup. Potrzebuję tylko jeszcze jednego człowieka ;o)

pora.pl -- nowy gracz polskiego web2.0 ?

Thu, 18 Jan 2007 18:05:45 +0100

Za interNET24:

Portal Kultury Miejskiej Pora.pl został gruntownie przebudowany i zyskał nową, silnie społecznościową tożsamość. Całkowicie zmieniono jego wizerunkową i funkcjonalną stronę, a także wzmocniono i rozbudowano skład redakcyjny. Serwis Pora.pl funkcjonuje od ponad czterech lat i jest przewodnikiem po życiu miast Polski. Dostarcza aktualnych informacji o wydarzeniach kulturalnych, klubach i koncertach, a także prowadzi użytkowników po mapie interesujących miejsc, poczynając od kin i teatrów, restauracji i kawiarni, a kończąc na klubach fitness i sklepach. Teraz Pora.pl jest miejscem tworzonym nie tylko przez redakcję, ale przede wszystkim przez użytkowników. Zarejestrowani internauci dostali możliwość dodawania komentarzy, oceniania i edytowania poszczególnych wpisów. Każdy z użytkowników może tworzyć własne tagi, co ułatwia poruszanie się po serwisie oraz prowadzić własnego bloga.

Engine wygląda całkiem fajnie, baza bardzo imponująca. Jednak wydaje się, że pospieszono się ze startem. Niektóre rzeczy nie działają, a użyteczność interfejsu pozostawia wiele do życzenia (tam gdzie się spodziewałem hiperłączy ich nie było, znajdowałem je w zaskakujących miejscach). Ciekaw jestem dlaszej drogi serwisu.

pora.pl

update:

Na prośbę starego_pora, szczegóły:

zielone „szukaj”, „zobacz” itp. na samej górze. To się aż prosi o klikanie, które spowoduje właśnie tę akcję.
Na liście wydarzeń nagłówki powinny być linkami. Odruchowo klikam w nagłówki, te zielone pypcie-strzałki trudno dojrzeć i w nie trafić.
Nagłówki w sidebarach. IMHO też powinny prowadzić tam, gdzie link „więcej”
Skomentowane:/Ocenione: Tak serio, jakie info mi to daje? Przypomina, że istnieje taki ficzer w serwisie, rozumiem. Ale gdybym naprawdę chciał zobaczyć ostatnie komcie, to raczej więcej niż trzy.
Żeby skomentować muszę być zalogowany? Bo teraz jak klikam w ‘skomentuj’ to nic się nie dzieje i sprawia wrażenie, że nie działa (ale w końcu to beta, więc może nie działać ;o))

Jaki framework? Jaki CMS?

Tue, 16 Jan 2007 22:05:35 +0100

Mam dość piep*enia się ze pisaniem setek kolejnych formularzy obsługujących wstawianie/edycję/usuwanie rekordów bazy, podczas produkcji webaplikacji. Postanowiłem zacząć używać jakiegoś frameworka, może nawet CMSa. Nauka konkretnej platformy to duża inwestycja czasu, chciałbym by była przemyślna. Żadne porównania, ani marketingowe teksty z domowych stron projektów nie są tak pomocne, jak doświadczenia użytkowników, dlatego pytam was o zdanie.

Jaki framwork? Czynniki istotne dla mnie (od najważniejszego):

Flexible. Dowolność, nieograniczoność. Wszak w swoich projektach nie chcę tylko powielać powszechnych koncepcji, nie chcę, żeby f. mnie do tego zmuszał.
Blisko kodu. Łączy się z powyższym. Mimo wszystko najbardziej komfortowo czuję się w czystym PHP, wiem, że będę mógł zrobić prawie wszystko. Chce, żeby można było łatwo dodawać własne funkcje, żeby zmiana tych bibliotecznych była możliwie prosta, nie wymagała mozolnego prześledzenia setek linii kodu (żeby moduły były dość niezależne), bo mam wrażenie, że to może się często zdarzać.
Dokumentacja. Nie same tutoriale, ale (e-)książka, która w podręcznikowy sposób opisuje całą sprawę. Nie chce szukać helperów do zrobienia każdej rzeczy, z których będę kopiował kod nawet go nie rozumiejąc. Screencast jak zrobić silnik blogowy w 3 sekundy to nie jest podręcznik.
Stroma krzywa uczenia się. Jestem niecierpliwy, chce szybko widzieć jak umiem raptownie developować.
Automatyzacja. Zwłaszcza formularzy. Choć pewnie większość f. umie o wiele więcej.

Moimi kandydatami są w tej chwili Cake i Code Igniter. Ciacho, ze względu na support, community i mam przeczucie, że skrypt ~~bakery~~ bake.php dużo potrafi. Podpalacz, ze względu na prostotę, lekkość, szybkość, łatwość modyfikacji, niezależność modułów.

Drugie pytanie, czy warto uczyć się jakiegoś CMS ? Czy przyspieszy to produkcję aplikacji zakładając znajomość frameworka? Pamiętając, że tu również chodzi o trochę niestandardowe rozwiązania (powiedzmy, że chodzi mi po głowie sieć społeczna, oczywiście z kilkoma ficzersami, których nie ma na gronie ani spinaczu ;o) ). Utrzymując warunki z powyższej listy, waham się między Joomlą i Drupalem. Joomla wydaje mi się silnikiem do portali, Drupal zdradza ogromne możliwości, ale też duże skomplikowanie i konieczność inwestycji sporej ilości czasu zanim stworzę przy jego pomocy stronę, które będzie wyglądała i działała dokładnie tak jak tego chcę, to prawie jak nauka nowego języka.

Pimp my desk

Mon, 15 Jan 2007 13:44:33 +0100

pimp my desk to interesująca strona agregująca warte uwagi tematy i inne usprawnienia GUI różnych, głównie windowsowych programów (jak i samego explorera).

Nie przejrzałem całości, ale z pewnością wartym uwagi (pośród dziesiątek przepisów jak zrobić OSX z Win) jest styl dla Windows, który upodabnia nasze okienka do GNOME -- Gilouche. Od razu wylądował na moim pulpicie. :o)

Okazuje się jednak, że ładowanie styli .msstyles nie jest automagiczne. Żeby system rodem z Redmond pozwolił na używanie tematów stworzonych poza biurami MS, należy zrobić mu mały wykład z tolerancji i i umiejętności doceniania 3rd party kompozycji. Konieczne jest podmiana pliku uxtheme.dll, najprościej przy pomocy UXTheme MultiPatcher. Update: Gdyby patcher nie chciał działać, plik można pobrać także stąd. W szczególności dla xp sp2 pol. Do ręcznej podmiany musimy użyć programu Replacer. Teraz możemy rozpakować nasz styl do katalogu c:\windows\resources\themes\$nazwa_stylu\ i cieszyć się nową pozycją w zakładce Wygląd we właściwościach ekranu.

Możemy teraz wybrać cieszącą oczy skórkę z odpowiedniego działu pimpmydesk, a ta zintegruje się bezboleśnie z każdym elementem systemu i, w odróżnieniu do produktów Stardock (WindowsBlinds), nie będzie chciała ani dolarów, ani dodatkowych zasobów systemowych.

The Muse - Absolution

Wed, 03 Jan 2007 22:33:41 +0100

Absolutny muzyczny numer jeden odkryty przeze mnie w tym miesiącu. Ten album to perełka, miłe dla ucha rockowe brzemienie, które nie boi się eksperymentów. Bez strachu i z wyczuciem Muse przyprawia gitary całą gamą efektów i zróżnicowanym wokalem. Właśnie taką progresję chciałbym słyszeć w rocku. Odważne kroki w stronę różnorodności na jednym albumie, wyjście kapel ze specjalizacji, a nie staranie o znalezienie własnego elektoratu. Na pewno łatwiej tego dokonać, gdy ma się na pokładzie takiego wirtuoza muzyki (piszę muzyki, bo ten człowiek to multiinstrumentalista: gitara, wokal, klawisze) jak Matthew Bellamy. Wtedy na jednym krążku pojawiają sie energetyczne, idące w metal, kompozycje jak Stockholm Syndrome jak i spokojne, elektroniczne Endlessly. Najsłabszą stroną sa chyba teksty, krótkie i proste, choć uratowane przez wykonanie z poświęceniem.

Po wysłuchaniu Absolution byłem przekonany, że Muse to zespół studyjny, lubiący dopracowane brzmienia. O, jak bardzo się myliłem. To prawdziwe koncertowe zwierzęta.

Polecam też MuseWiki.

Zrobiłem te zdjęcia dość dawno...

Tue, 02 Jan 2007 22:17:58 +0100

... konkretnie w październiku zeszłego roku podczas wycieczki do Hurghady we wschodnim Egipcie. Przypomniałm sobie niedawno, że można by nakarmić nimi flickra.

ymir's photostream

Oprócz tego nagrałem kilka filmików, które z pewnością bardziej zainteresują męską część czytelników ;o). Hotelowy midnight show z tancerką brzucha jest troszkę NSFW, więc linki, a nie embedy: Part 1, 2, 3, 4. Cholera. Teraz widzę, że trzeba było zmontować jeden filmik ;o)

Do siego roku!

Sun, 31 Dec 2006 17:20:02 +0100

Znalezione na gronie:

Zdrowia, szczęścia, pomyślności. Pieniędzy w jakiejkolwiek walucie. Zdjęcia w jakiejkolwiek gazecie zdjęcia polityków. Obniżenia cen w ogóle. Podniesienia pensji. Wolnych sobót. Wolnych niedziel. Wolnych świąt. Wolnych związków zawodowych. Aby rodzice walczyli o swoje dzieci tak, jak księża z lustracją. Aby dzieci nie walczyły z rodzicami. Pokoju na świecie i wygrania konkursu Miss lub Mistera. Samych szóstek (dla uczniów). Samych szóstek (dla grających w totka). Samych szóstek (dla satanistów). Żeby Winnetou do końca świata mówił po niemiecku. Żeby polscy politycy mówi po polsku. Akcyzy na głupotę. Podatku od obietnic, z naliczeniem odsetek za zwłokę. Wolnych mediów (gaz, prąd, CO, woda). Wolnych zarodników. Kolorowych jarmarków. Żeby Ryś był godny Misia. Żeby rządzenie nie polegało tylko na walce z opozycją. Zlikwidowania wszystkich układów (oprócz słonecznego i scalonych). Komputerów dla każdego. Kingsajzu dla każdego. Każdego. Wszystkiego. Szarika na prezydenta. Cywila na premiera. Kaziowi, żeby się zakochał. Zimnej wódki (dla pijących). Gorącego jedzenia (dla jedzących). Dużo węgla i koksu (dla palących). Dużo koksu... (sorry). Dużo kobiet dla mężyczyzn. Dużo kobiet dla kobiet. Dużo mężczyzn dla mężczyzn. Znalezienia św. Graala. Znalezienia sensu życia. Znalezienia czegokolwiek. Niezgubienia czegokolwiek. Czegokolwiek.

Ruby on Rails? Nie, PHP on Trax!

Sat, 30 Dec 2006 17:13:53 +0100

Wielu webdeveloperów rozpływało się nad możliwościami języka Ruby wyposażonego we framework Rails, niestety szybko zrzedła im mina, gdy okazało się, że mało która z rodzimych firm oferujących hosting wspiera Ruby'ego. Pozostały konta na niezrównanym DreamHoście (z kodem TANIEJ50 płacisz 50$ mniej!) lub stare, dobre PHP, które również okazało się niezłą kolejką, którą można postawić na torach.

PHP on Trax pozwala developować równie raptownie (rapidnie ;o)), co jego odpowiednik dla Ruby'ego. Nawet szablony stron z formularzami do obsługi bazy danych wyglądają podobnie ;-). Tak samo składnia niektórych poleceń (nie pamiętam dokładnie, ale coś w stylu: class post { public has_many = "comments" } ), przypomina nam te używane w screencastach Ruby'ego. Oczywiście, na stronie PHPonTrax też są ładne filmki o robieniu silnika blogowego w czasie parzenia herbaty.

Nowa-stara inkwizycja

Sat, 30 Dec 2006 14:42:55 +0100

W drugiej klasie liceum, aby zaliczyć informatykę należało stworzyć stronę internetową. Wybrałem temat, który wtedy bardzo mnie fascynował: historia kościelnej inkwizycji. Nie była to pierwsza strona, jaką robiłem, ale należy dodać, że nie została wyróżniona w szkolnym konkursie ponieważ... nie była zgodna z HTML 4.01.

Minął dłuższy czas i ku mojemy zdziwieniu okazało się, że adres ymir.w.staszic.waw.pl (gdzie znajduje się strona) ma PR 3, pojawiły się jakieś komentarze i nawet małe flame'y (skrypt komentarzy to mój pierwszy PHP+SQL kawałek kodu w życiu =]), strona jest czasem cytowana i wymieniana w forumowych dyskusjach.

Liceum się skończyło, tak też żywotność konta na szkolnym serwerze (zostało mu jakieś 32h), ale przy odrobinie szczęścia zostanie ustawione przekierowanie na nowy adres strony: inkwizycja.modrzew.org. Domena modrzew.org należy do mnie, jej nazwa wynika z mojej drzewnej tradycji nazywania serwerów ;o). Nowa strona to wordpress przetłumaczony przez Pawła Tkaczyka na szablonie Black-LetterHead 1.0 dość przeze mnie pozmienianym.

Miłego zagłębiania się w tajemnice czarownic =]

Zdrowych, spokojnych...

Sat, 23 Dec 2006 15:51:35 +0100

Radości z okazji urodzin Boga życzę Żeby trwała co najmniej rok =]

Orisinal

Mon, 11 Dec 2006 00:32:19 +0100

Może po tej notce moja seksualność będzie poddawana pod taką samą wątpliwość jak posła Wierzejskiego, ale naprawdę uwielbiam te gry. Urzekająca grafika i relaksująca muzyka, w której najbardziej niesamowite jest to, że choć to zapętlone półminutowe utwory, można jej słuchać godzinami. Wywołująca niepowstrzymanego banana nawet na twarzy macho bajkowa tematyka. Te gry ociekają radością, uśmiechem i grywalnością. W większości mają bardzo proste zasady, które pozwalają skupić się na odczuwaniu frajdy. Po prostu masterpiece flasha.

Orisinal: Morning Sunshine

Ps. Dialy cup of tea to moja ulubiona =]